To co kocham....

Kocham życie za to czego mnie nauczyło, Kocham pracę za to że potrafiła nauczyć moją młodą i knąbrną dusze pokory, kocham rodziców za to że potrafili zrobić z tej niekształtnej gliny pełnowartościowego człowieka, Kocham moją żonę za to że jest największym wyzwaniem i wciąż zagadką w moim życiu, kocham moją córeczkę za to że potrafi zaskoczyć mnie każdego dnia, Kocham Boga za to że w swej łąsce pozwolił mej duszy stąpać po ziemi, Kocham wiosnę za to że wlewa  w moje serce promienie słońca wraz z nadzieją i energią do przeżycia kolejnego roku, Kocham być pokoleniem Jana Pawła Drugiego ponieważ myśl o nim samym wnosi do mojego serca tak bardzo potrzebny mi teraz spokój duszy i cieszę się że mogę czerpać z jego mądrości, kocham być fragmentem układanki jakim jest moja parafia Bożego ciała, nie jestem może wzorem chrześcijanina ale mocno wierzę w Boga i to że ma on we wszystkim swój cel, Cieszę się zawsze na myśl o uśmiechniętej twarzy mojego proboszcza Księdza Rysia ( tu mała chwilka refleksji i przemyśleń... jeśli każdy z księży na kuli ziemskiej był taki jak on to nasz kościół byłby większością, niestety na chwilę obecną w wszechobecnej medialnej burzy wiele osób nie myśli dobrze o kościele. Ja sam uważam że taka duża ilość czarnych owiec przesłoniła nam białe. Instytucja Kościoła  popadła w rutynę, która będzie opróżniać kościoły z całego serca przykro mi z tego powodu, Cieszę się jednak że mogłem na swej drodze życia spotkać takiego wspaniałego człowieka jakim jest Ksiądz proboszcz Ryszard Pruczkowski Jest on drugim po Karolu Wojtyle człowiekiem którego darzę ogromnym szacunkiem.)
Kocham żyć bo wiem że jeśli uśmiechniesz się do niego to ono na 100% uśmiechnie się do Ciebie!