Być ojcem...

Być ojcem.. wydaje się że te dwa słowa to nic innego jak określenie mężczyzny w rodzinie. Dla mnie to coś więcej. To radość z każdego dnia i chwili w , której mogę spoglądać jak moja mała Julka rośnie, jak zdobywa coraz to nowe szczyty. Na początku pierwszy kontakt z rodzicami, pierwsze gaworzenie. A później coraz to dalej i dalej pierwsze kroki, pierwsza chwila na którą czekałem z utęsknieniem gdzie w pewnej chwili wymówiła słowo "TATA". To zlepik chwil i momentów w życiu gdzie z chłopaka stajesz się mężczyzną. Wiedząc że to na Tobie spoczywa obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa i spokoju dla Twojej rodziny składającej się już nie tyle z rodziców i Ciebie i rodzeństwa ale z Ciebie samego jako ojca, Twojej już żoneczki jako matki i Twojej pociechy która zajmuje to szczególne miejsce między wami. Zapewnie każdy z nas powiedział sobie "...dam memu dziecku to czego ja sam nie miałem..." Fakt i nie ma w tym nic dziwnego i złego. W granicach rozsądku oczywiście. Wracając jednak do tematu to Bycie ojcem gdy spojrzę wstecz uzmysławiam sobie jaki czas minął a gdy spojrzę w przód ile jeszcze radości przede mną. Najszczęśliwsze chwile są gdy w niedzielny poranek słyszę Kluchę schodzącą z łóżeczka i tup tup tup śmigającą przez hol do naszej sypialni oczywiście w sposób taki by jej nie było słychać. I gramolącą się do nas do łóżka. Cmoka nas w czółko i mówi .."Kocham Cię Mamusiu, Kocham Cię Tatusiu"... oczywiście później jest tekst..czy mogę zejść na dół włączyć bajkę? :) Ale cóż takie właśnie chwile są tymi dla których warto żyć. Dlatego nie ma się co bać ojcostwa choć wiem że dla niektórych młodych chłopaczków to jak wyrok. Nic podobnego to jest właśnie ten moment który sprawia że czujesz się 100% mężczyzną....